استان های کانادا

استان های کانادا



کانادا از لحاظ کشوری به سیزده استان و سه ناحیه تقسیم شده است. نواحی سه‌گانۀ کانادا شامل قلمرو شمال غربی، نانوات و یوکان است. این نواحی را دولت فدرال در اتاوا و نیز دولت‌های ناحیه‌ای، که در صورت داشتن اختیارات لازم از سوی دولت فدرال، مجاز به وضع قانون هستند، اداره می‌کنند. در این مقاله، از شرق به غرب به معرفی استان‌ها می‌پردازیم.

استان های کانادا

کانادا از لحاظ کشوری به سیزده استان و سه ناحیه تقسیم شده است. نواحی سه‌گانۀ کانادا شامل قلمرو شمال غربی، نانوات و یوکان است. این نواحی را دولت فدرال در اتاوا و نیز دولت‌های ناحیه‌ای، که در صورت داشتن اختیارات لازم از سوی دولت فدرال، مجاز به وضع قانون هستند، اداره می‌کنند. در این قسمت، از شرق به غرب به معرفی استان‌ها می‌پردازیم.

استان نیوفاندلند (مرکز: سنت‌جان)

نیوفاندلند شرقی‌ترین استان کاناداست. این استان در شمال شرقی آمریکای شمالی و نیز در مجاورت اقیانوس اطلس شمالی، قرار دارد. نیوفاندلند دو منطقه جغرافیایی دارد: جزیرۀ نیوفاندلند و منطقه اصلی لابرادور. مساحت کل این سرزمین 405,720 کیلومتر مربع است که جزیرۀ نیوفاندلند 112,000 کیلومتر مربع از آن را در بر گرفته است.
این جزیرۀ مثلثی شکل که قسمت‌های جنوبی و شرقی استان نیوفاندلند را در بر می‌گیرد، در دهانۀ رودخانه سنت لورنس قرار گرفته تقریبا نیمی از آن بین مرکز آمریکای شمالی و ساحل اروپای غربی واقع شده است. جزیرۀ لابرادور هم مرز با شمال شرق استان کبک است. مساحت لابرادور 5/2 برابر جزیرۀ نیوفاندلند است. مناطق جنوبی و مرکز لابرادور و بیش‌تر مناطق جزیرۀ نیوفاندلند پوشیده از جنگل‌های انبوه است و این در حالی است که بخش شمالی لابرادور بدون جنگل است. بیشتر مناطق جزیره و همچنین لابرادور جنوبی و مرکزی، با جنگل‌های انبوه صنوبر و کاج سیاه پوشیده شده است. لابرادور شمالی، بدون جنگل است و با منظره‌های دیدنی کوه‌های تورنات که 1,676 متر از بستر دریا ارتفاع دارد، مشخص می‌شود.
اولین اروپاییانی که در اواخر قرن دهم میلادی این منطقه را کشف کردند، از اهالی اسکاندیناوی باستانی بودند. پرتغالی‌ها، اسپانیایی‌ها، انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها نیز در قرن شانزدهم میلادی، به قصد ماهیگیری به این جزیره مسافرت کردند.
در سال 1832 پس از مذاکرات بسیار، مردم نیوفاندلند حق‌ رأی یک مجمع منتخب را پذیرفتند. همچنین در سال1855 این استان دارای دولت و حکومت مرکزی شد و سال1865 میلادی در تصمیم خود مبنی بر پیوستن به پیمان اتحاد کانادای متحد، تردید نشان داد. این مسأله طی جنگ دوم جهانی موقعیت بحث بر‌انگیزی برای نیوفاندلند پدید آورد. بالاخره در سال 1948 با رفراندوم عمومی که در این استان برگزار شد، ساکنان این استان به پیمان اتحاد کانادا رأی مثبت دادند و در سال1949 میلادی با پیوستن نیوفاندلند به کشور متحد کانادا، این استان به‌عنوان جدیدترین استان کانادا معرفی شد.
نبوفاندلند در حال حاضر حدود 526,977 نفر جمعیت دارد. ساکنان این استان را عمدتا مردمانی از مناطق جنوب غربی انگلستان و ایرلند جنوبی تشکیل می‌دهند که در اواخر قرن هفدهم میلادی و اوایل قرن هجدهم به این سرزمین مهاجرت کرده‌اند. در همین سال‌ها بیماری، جنگ و درگیری‌های قومی و نژادی، سرخ‌پوستان بووتاک را تا سر حد نابودی و انقراض پیش برد. ناگفته نماند که تعداد زیادی از سرخ‌پوستان قبیلۀ اینویت، از گذشته تاکنون در مناطق ساحلی شمال لابرادور ساکن‌اند.
مناطق شمال شرقی نیوفاندلند به‌علت امکان صید ماهی، از پُرجمعیت‌ترین مناطق این استان به شمار می‌آید. سنت‌جان مرکز این استان مرکز تاریخی و تجاری این سرزمین محسوب می‌شود و جمعیتی بالغ بر 127،761 نفر در آن زندگی می‌کنند.
اولین مهاجران این سرزمین به قصد رونق بخشیدن به صنعت صید ماهی در سواحل این استان سکنا گزیدند. مردم و دولت استانی و فدرال کانادا همواره به حفاظت از این منبع سرشار دریایی، توجه داشته اند و در سال‌های اخیر نیز بر شدت این مراقبت‌ها افزوده شده است.
استخراج معادن و فلزات بخش دوم اقتصاد نیوفاندلند را تشکیل می‌دهد. این معادن شامل طلا، مس، نیکل، کبالت و سنگ آهن است. همچنین سومین بخش اقتصادی این استان تولید کاغذ است که در 25 سال گذشته به شکل گسترده‌ای توسعه یافته و مدرنیزه شده است.
اخیرا کشف نفت و ذخایر گاز در این استان به اقتصاد این منطقه رونقی تازه بخشیده است. کشف نفت در منطقه هایبرنیا در سال 1979 اولین اکتشاف مهم نفتی محسوب می‌شود. ذخایر نفت این استان 615 میلیون بشکه تخمین زده می‌شود که در حال حاضر هایبرنیا، بزرگ‌ترین پروژه سازندگی در آمریکای شمالی است. کارخانجات بسیاری در زمینه‌های تولید و ساخت کشتی، محصولات نفتی، شیمیایی، مواد غذایی و پوشاک به فعالیت مشغول‌اند که نیمی از تولیدات ناخالص این استان را تشکیل می‌دهند. به‌طور کلی، تولیدات این استان حدود 7/1 میلیارد دلار در سال تخمین زده می‌شود؛ با این حال صنایع کشاورزی این استان در مقایسه با استان‌های دیگر کانادا محدود است و فقط نیاز داخلی استان را تأمین می‌کند. از طرف دیگر در طی سال‌های اخیر بخش خدمات نیوفاندلند رشد قابل توجهی یافته ‌است؛ به‌طوری که در سال 2012 درآمد بخش خدمات، حدود دو سوم تولید ناخالص داخلی این استان، تخمین زده شده است. طی سال‌های اخیر صنعت جهانگردی نیز در این استان توسعه یافته و سود حاصل از آن حدود 620 میلیون دلار برآورده شده است.


استان نوا اسکوشیا (مرکز: هالیفاکس)

نوااسکوشیا شبه جزیره‌ای است به طول580 کیلومتر که خلیج فاندی و تنگه‌ی نورثوم برلند و خلیج سنت‌لاورنس آن را احاطه کرده‌است. موقعیت جغرافیایی این استان و وجود بندرهایی با آب‌های عمیق و بدون یخ، از عوامل اصلی توسعه اقتصادی این استان به شمار می‌رود. رشد نوااسکوشیا را باید مرهون سازگاری این سرزمین با دریا دانست. این استان با مساحتی حدود 55,491 کیلومتر مربع، یک میلیون نفر را در خود جای داده‌است. بیش از 70 درصد جمعیت این منطقه را مهاجران جزایر بریتانیا و 18 درصد را نیز ساکنین فرانسوی تشکیل می‌دهند. تمرکز جمعیت، در منطقۀ هالیفاکس بیشتر است.
قبیله سرخ‌پوستان (میک‌مک) مدت‌ها پیش از جهانگردان اروپایی، در این منطقه سکونت داشتند. بعد از سرخ‌پوستان، اولین کسانی که به این منطقه قدم گذاشتند، نورمن‌ها بودند. سپس در قرن هفدهم میلادی فرانسویان در این منطقه به این سرزمین راه پیدا کردند. در پی اختلافات دولت بریتانیا و فرانسه، و به موجب پیمان اوترخت این منطقه نیز به انگلستان واگذار شد. در سال 1848 به اهتمام فرد وطن‌پرستی به‌نام ژوزف هاوه که مدیر مسئول یکی از روزنامه‌های آن زمان نوااسکوشیا بود، اولین مستعمرۀ انگلیس با حکومتی مستقل تشکیل شد و جزء یکی از چهار استانی به شمار رفت که در سال 1867 اتحاد جدیدی به نام حکومت کانادا را تنظیم کرد.
آب و هوای این منطقه تحت تأثیر مجاورت با دریا قرار دارد، و زمستانی سرد، بهاری ملایم، تابستانی خنک و پاییزی دارد. وجود یخ‌های شناور در آب‌های اطراف این استان و بارش فراوان برف و باران از شرایط اقلیمی این منطقه است.
پس از جنگ های داخلی آمریکا، بسیاری از سیاه‌پوستان به منطقه هالیفاکس مهاجرت کردند و در آن جا ساکن شدند. جمعیت این استان در حال حاضر 942,700 می باشد.

 

استان پرنس ادوارد آیلند (مرکز: شارلوت تاون)

جزیرۀ پرنس ‌ادوارد کوچک‌ترین استان کانادا، در خلیج سنت ‌لاورنس در شرق نیوبرانزویک و شمال نوااسکوشیا واقع شده ‌است. این جزیره یکی از چهار استان است که در حاشیه اقیانوس اطلس قرار دارد و از نظر جمعیت نیز، کم جمعیت‌ترین استان کانادا به شمار می‌رود.
جزیرۀ پرنس‌ ادوارد جزیره‌ای هلالی شکل با مساحت 5,660 کیلومتر مربع است. آب و هوای این استان کاملا ملایم و تابستان‌های خنک و مطبوع و زمستان ‌های سرد دارد و به‌ علت برخورداری از خاک حاصل‌خیز، برای کشت انواع محصولات کشاورزی بسیار مناسب است.
مدارک و شواهد موجود نشان می‌دهد که اجداد سرخ‌پوستان میک‌مک، ده هزار سال پیش در جزیره پرنس ادوارد می‌زیسته‌اند. در سال 1719 این جزیره مستعمرۀ فرانسه شده و تا 30 سال پس از استعمار، فرانسه بر این جزیره، تسلط داشت. جمعیت آن فقط 700 نفر تخمین زده شده ‌بود. اما در سال 1755 با تبعید مردم بومی آکادیان از استان نوااسکوشیا به دست حکومت بریتانیا به این جزیره، جمعیت آن به دو برابر افزایش یافت.
در سال 1769 این جزیره با نام سنت‌جان به مستعمره‌ای مستقل تبدیل شد و در سال 1799 میلادی به افتخار پرنس ادوارد- شاهزادۀ انگلستان-‌ نام وی را بر این جزیره نهادند. جزیرۀ پرنس ادوارد در سال 1873 میلادی به کشور متحد کانادا ملحق شد. جمعیت این جزیره 145,211 نفر است.
استان پرنس ادوارد یکی از فقیرترین استان‌های کاناداست؛ دلیل این امر وابستگی جزیره به کشاورزی و نبود منابع معدنی و پرهزینه بودن حمل و نقل است. اما اخیراً با احداث پلی عظیم و الحاق این جزیره به خاک اصلی، به بهبود اقتصادی این ناحیه کمک شایانی شده ‌است.
صنایع کشاورزی، صید ماهی و جهانگردی، مهم‌ترین منابع اقتصادی این جزیره است. خاک حاصل خیز این جزیره برای کاشت سیب‌زمینی بسیار مناسب است؛ به‌طوری که مهم‌ترین منبع درآمد کشاورزان محسوب می‌شود. در این استان برای اولین بار سیب‌زمینی توسط بذر به‌عمل آمده، و این امر از شگفتیهای علم کشاورزی است. این استان از نظر تولید سیب‌زمینی در دنیا مقام اول را دارد. این جزیره با داشتن 800 کیلومتر کنارۀ ساحلی، سالانه 665,000 جهانگرد را جهت تفریح و انجام ورزش‌های آبی، جذب می‌کند.

 

استان نیوبرانزویک (مرکز: فردریکتون)

استان نیوبرانزویک با استان‌های نوااسکوشیا، کبک و ایالت مین در ایالات متحده، مرز مشترک دارد. کل مساحت این استان 73,500 کیلومتر مربع است که 85 درصد آن پوشیده از جنگل است. قسمت شمالی این استان کوهستانی است و بخش وسیعی از استان پوشیده از جلگه‌های مرتفع با پستی و بلندی‌هایی است که در شرق هموارتر و در جنوب شرقی مرتفع‌تر است.
زمستان این منطقه تحت تاثیر باد سردی است که از جانب شمال می‌وزد، و در تابستان هوای گرم و مرطوب اقیانوس اطلس،سبب اعتدال آب و هوایی در این منطقه می‌شود.
با توجه به ساکنان اروپایی نیوبرانزویک می‌توان گفت، تاریخچه‌ی پیدایش این استان به اوایل قرن چهاردهم میلادی باز می‌گردد که سرخ‌پوستان ملکتی و میک‌مک، اولین ساکنان این سرزمین را تشکیل می‌دادند. سپس فرانسوی‌ها در سال 1604 میلادی در این منطقه سکنا گزیدند.
بریتانیا و فرانسه یک قرن بر سر حاکمیت این منطقه با یکدیگر در نزاع بودند؛ تا این که سرانجام در سال 1713 بر اساس معاهده بریتانیا کل حاکمیت این منطقه به اوترخت واگذار شد. سرانجام در سال 1755 بریتانیا سلطه و نفوذ خود را در قالب قدرتی استعماری توسعه بخشید. در سال 1784 نیوبرانزویک به استان تبدیل و سپس مستقل شد. در نهایت، در سال 1867 نیوبرانزویک با پیوستن به دیگر استان‌ها، کشور متحد کانادا را تشکیل دادند. جمعیت این استان حدود 753,900 نفر گزارش شده است. مردم بومی این استان بیش از دوازده هزار نفرند که بیشتر آن‌ها را قبایل میک‌مک و ملکتی تشکیل می‌دهند.
میراث فرهنگی مردم این استان، آمیزه‌ای از آداب و رسوم مردم فرانسه، ایتالیا، ایرلند و اسکاتلند است که در دهۀ اخیر، آداب و سنن مردم آلمان، اسکاندیناوی و آسیا نیز به آن افزوده شده است.
مهم‌ترین صنایع این استان، تولید مواد غذایی، خمیر کاغذ، ساخت مبلمان و صنایع چوبی است. همچنین چوب، فلزات و سنگ‌های معدنی نیز نقش مهمی در اقتصاد این استان دارد. عمده محصول کشاورزی این استان، سیب‌زمینی است که درسال 1986 تولید این محصول در کانادا مقام دوم را گرفت. وجود زمین‌های جنگلی فراوان یکی از منابع ثروت نیوبرانزویک است؛ به‌طوری که از هر 7 شغل، یک شغل به بخش جنگل‌داری اختصاص دارد. از طرف دیگر، بخش استخراج معدن در نیوبرانزویک، سالانه بیش از نیم میلیارد دلار درآمد ایجاد می‌کند.

 

استان کبک (مرکز: کبک سیتی)

کبک با مساحت 1,540,687 کیلومتر مربع، مساحتی بیش از سه برابر فرانسه و هفت برابر انگلستان دارد و بزرگ‌ترین استان کانادا محسوب می‌شود. انتاریو، نیوبرانزویک، لابرادور و ایالات متحده همسایگان کبک هستند. حدود 80 درصد از ساکنین کبک در مراکز شهری که در حاشیۀ رودخانۀ تاریخی و زیبای سنت لاورنس، زندگی می‌کنند. زمین‌های پست اطراف این رودخانه، بیش از یک میلیون دریاچه و رودخانه دارد.
کبک سیتی مرکز آن و سومین شهر بزرگ استان است. از 3/8 میلیون نفر جمعیت ساکن استان کبک، بیش از 5 میلیون نفر ریشۀ فرانسوی دارد و زبان فرانسوی، زبان مادری 82 درصد از ساکنان آن است. علت عمده این امر تمایلات جدایی‌طلبانه‌ی فرانسویان در کبک بود که مانع جذب مهاجرین بیشتر و باعث عزیمت برخی از غیر ‌فرانسوی‌تبارهای کبک به دیگر استان‌های کانادا گردید.
نام کبک از یک واژۀ آلگونکین به معنای گذرگاه باریک گرفته شده‌ و منظور از آن تنگه‌ی باریک رودخانۀ سنت لاورنس است. اولین ساکنین کبک را قبایل آلگونگیوم و ایروگائوس تشکیل می‌دادند. بومیان این سرزمین از دیرباز در قسمت شمالی این استان ساکن بوده و هنوز نیز در همان بخش زندگی می‌کنند. کبک‌سیتی به ‌عنوان پایتخت نیوفرانس و در سال 1985 آن را شهر میراث جهانی نامیده است. در سال 1759 به دنبال جنگی هفت ساله، شهر مهم فرانسوی کبک، به ‌طور کامل به نیروهای انگلیس واگذار شد. نیوفرانس در سال 1763 طی معاهدۀ پاریس، مستعمرۀ بریتانیا شد، اما 15 سال بعد دولت انگلیس با به رسمیت شناختن حقوق فرانسویان این استان، آزادی در مذاهب مختلف و کاربرد زبان فرانسوی را تضمین کرد. (نام اولیۀ استان کبک)، در سال 1608 بنا شده است. این شهر در طی حکومت فرانسه، دارای استحکامات و مراکز مهم تجارتی بود. امروزه این شهر مهد تمدن فرانسه در آمریکای شمالی شناخته شده سازمان یونسکوی در سال 1791 این استان به دو بخش کانادای علیا، (انتاریوی[امروزی) و کانادای سفلا (کبک امروز) تقسیم شد و سپس در سال 1840 به موجب «قانون اتحاد» این دو بخش به استان واحدی تبدیل شد و در نهایت استان کبک، بنیانگذار حکومت جدید کانادا گردید.
با ظهور انقلاب صنعتی دوم بین سال‌های 1920 تا 1940، شهر‌سازی و استانداردهای بالای زندگی، رونق تازه‌ای به استان کبک بخشید. در سال 1980 طی یک همه‌پرسی استانی، مقدمات مذاکره برای استقلال این استان در کانادا به وجود آمد. این همه‌پرسی را اکثریت شهروندان کبک رد کردند، به‌طوری که دومین همه‌پرسی در سال 1995 برگزار شد. کمتر از یک ماه بعد از همه‌پرسی، مجلس کانادا، قطعنامه‌ای در 30 اکتبر سال 1995 برای به رسمیت شناختن و استقلال کبک به ‌عنوان جامعه‌ای مجزا تصویب کرد.
اقتصاد قوی صنعتی این استان، آیندۀ روشنی را برای آن ترسیم می‌کند. این استان منابع طبیعی و انرژی فراوان و صادراتی قوی از جمله تجهیزات کنترل ترافیک هوایی، نرم‌افزار، مترو، هلی‌کوپتر، کامپکت دیسک و اسباب‌بازی دارد. مونترال مرکز تجاری این استان در صنایع هوا و فضا، دارو، ارتباطات و حمل و نقل، بازارهای رقابتی بسیاری را ایجاد کرده است. درصد بالایی از تولیدات این استان که به‌طور کلی شامل صنعت جنگل‌داری، حفاری معدن و تولید وسایل حمل و نقل است، به سایر کشورها صادر می‌شود.

 

استان انتاریو (مرکز: تورنتو)

مساحت کلی منطقه 1,068,587 کیلومتر مربع است که یک ششم آن را رودخانه‌ها و دریاچه‌ها تشکیل می‌دهد. تورنتو مرکز استان انتاریو با بیش از 8/2 میلیون نفر جمعیت، بزرگ‌ترین شهر کانادا محسوب می‌شود (این استان با آب شیرین در دریاچه‌های پنج‌گانه در همسایگی آمریکا و آب‌شور در خلیج هادسون و خلیج جیمزدر شمال قرار گرفته‌است).
انتاریو با وجود داشتن جوی متغیر، آب و هوایی معتدل دارد. هیچ‌یک از استان‌های کانادا، آب و هوای مشابه با انتاریو ندارند. زمستان‌های این منطقه سرد است؛ به‌طوری که در زمستان سرما به حدود 20 درجه سانتی‌گراد زیر صفر می‌رسد. اما تابستانهای این استان گرم است و دمای آن در برخی موارد از مرز 40 درجه سانتی‌گراد بالای صفر هم می‌گذرد.
وجود چهار فصل مشخص در این منطقه و بارش یکنواخت باران که تقریباً در همۀ فصل‌ها به چشم می‌خورد، از ویژگی‌های بارز آب و هوای انتاریو است. تابستانهای گرم و مرطوب، پاییز آفتابی با شبهای خنک، زمستانهای 3 تا 5 ماهه و بالاخره بهاره کوتاه، چهار فصل این استان را تشکیل می‌دهد. بیشترین تغییرات دمایی، در فصل زمستان مشاهده‌ می‌شود. سرما و یخبندان و بارش برف سنگین از دیگر شاخص‌های فصل زمستان در انتاریو است.
استان انتاریو به سبب سیستم جوی فعال همواره در معرض تندباد، طوفان، بارش تگرگ و رعد و برق قرار دارد. اولین ساکنان انتاریو در حدود ده هزار سال قبل در عصریخبندان به این سرزمین وارد شدند. در قرن هفدهم میلادی، کاشفان اروپایی در این سرزمین با قبایل آلگونیوم و ایروگوس روبه رو شدند که قبایل مذکور از بازماندگان اولین ساکنان این منطقه به شمار می‌رفتند.
در سال 1774 میلادی دولت بریتانیا حکومت بخش‌های جنوبی انتاریو را در دست داشت که این ناحیه در آن زمان بخشی از مستعمرۀ کبک محسوب می‌شد. از سال 1779 موج گسترده‌ای از مهاجران انگلیسی، اسکاتلندی و ایرلندی وارد سرزمین کانادا شدند که اغلب آن‌ها در این استان ساکن شدند. استان انتاریو با جمعیتی حدود 13 میلیون نفر، پرجمعیت‌ترین استان و یکی از مراکز مهم صنعتی کانادا به شمار می‌آید. زبان رسمی در این استان انگلیسی است، اما زبان فرانسوی نیز در برخی از حوزه‌های فرهنگی نقش مهمی دارد.
این استان پس از کبک، دومین تولیدکنندۀ عمده محصولات لبنی و همچنین یکی از تولید کنندگان عمده میوه است. نیمی از کل مواد غذایی کانادا در این استان تأمین می‌شود. تورنتو مرکز سیستم مالی کاناداست و دفاتر اصلی، اکثر بانک‌های بزرگ کانادا و شرکت‌های بیمه در این شهر قرار دارد. صنعت جهانگردی در انتاریو از موقعیت بسیار ممتازی برخوردار است؛ به ‌طوری که بیش از یک سوم مکانهای توریستی کانادا را در خود دارد. واژه انتاریو از زبان بومیان گرفته شده و به معنی «آب زیبا» است.

 

استان مانیتوبا (مرکز: وینیپگ)

مساحت این استان 650,090 کیلومتر مربع است که یک ششم آن را آب فرا گرفته و از این نظر دارای عظیم‌ترین پتانسیل نیروی آبی در کاناداست. این استان یکی از سه استان مرکزی است که در همسایگی انتاریو از شرق، ساسکاچوان و خلیج هادسون از شمال و استان متحده از جنوب قرار دارد. طی سال‌های متوالی اغلب ساکنان مانیتوبا را افرادی تشکیل می‌دادند که نژاد انگلیسی داشتند. اما با تغییراتی که در الگوهای عزیمتی در سال‌های اخیر ایجاد شده، مانیتوبا به استانی تبدیل شد که در آن از نظر تعداد، هیچ گروه قومی برتری ندارد. در مانیتوبا بیش از750 سازمان حمایت از مهاجران وجود دارد. در حدود 60 درصد از جمعیت کمی بیش از 28/1 مانیتوبا، در شهر بزرگ وینیپگ – مرکز استان – زندگی می‌کنند. دومین شهر بزرگ این استان، براندن در جنوب غربی مانیتوبا است.
این استان در مرکز آمریکای شمالی واقع است و با این که یک ششم مساحت آن را دریاچه‌ها و رودخانه‌ها تشکیل می‌دهند، ولی دسترسی نداشتن به آب و هوای ساحلی موجب شده تا این استان از شرایط آب و هوای مختص به مناطق خشک باشد. زمستان‌های سخت و طولانی و تابستان‌های گرم و کوتاه از ویژگی‌های آب و هوایی این منطقه است. آب و هوای این استان، در شش ماه فصل زمستان تا حد زیادی تحت تأثیر بروز سرمای ناشی از آب و هوای قطبی در آمریکای شمالی است. اما، میزان بارش برف در مقایسه با سایر مناطق، کم‌تر از حد طبیعی است.
این استان در سال 1670 به کمپانی خلیج هادسون تعلق گرفت و در پی درگیری‌هایی که میان انگلیس و فرانسه رخ داد، به موجب پیمانی تحت حاکمیت انگلیس درآمد. این استان یکی از تولید کنندگان مهم محصولات کشاورزی محسوب می‌شود. گندم و سایر غلات از محصولات عمدۀ این استان به شمار می‌آید.
صنایع غذایی، جهانگردی، ماهیگیری، تجهیزات حمل و نقل، تولیدات الکتریکی و حفر معادن از منابع اصلی درآمد مانیتوبا است. شهر تونینسون یکی از مراکز عمدۀ تولید نیکل در جهان، در این استان قرار دارد. این استان در حال حاضر به جذب سرمایه در صنایع مختلف پرداخته و پتانسیل کافی برای رشد در جنبه‌های مختلف صنعتی است. در طی سال‌های اخیر، این استان بر اساس خط‌مشی‌های استانی، به‌طور مستقیم به جذب مهاجرین از سایر کشورها پرداخته است. این حرکت برای رفع نیازهای این استان به نیروی کار و منابع انسانی انجام گرفته است.

 

استان ساسکاچوان (مرکز: رجینا)

مساحت این استان 651,903 کیلومتر مربع است که نیمی از آن پوشیده از جنگل است. آب و هوای ساسکاچوان قاره‌ای با زمستانهای سرد و طولانی و تابستانهای گرم است. طولانی‌ترین روز سال در این سرزمین، از 17 ساعت تابش خورشید بهره می‌گیرد و به ‌علت کاهش میزان بارندگی، از مناطق خشک کانادا محسوب می‌شود.
اولین ساکنان ساسکاچوان ،سرخ‌پوستان چیپیوان منطقۀ شمالی، چادرنشینان بلک‌هوت مناطق هموار شرقی و مردمان آسینیبوینه منطقۀ غربی بودند. اولین کاشف اروپایی این استان «هنری کلسی» کارمند شرکت خلیج هادسون بود که در سا ل 1690 میلادی راه رودخانه ساسکاچوان را به سمت دشت‌های جنوبی این استان در پیش گرفت که به این ترتیب، شرکت خلیج هادسون، که تجارت پوست به اروپا را انجام می‌داد، حدود 200 سال مناطق وسیع نورت‌وست را تحت کنترل خود در آورد. در سال1870 دولت کانادا با آگاهی از توان کشاورزی و موقعیت مسکونی مناسب، این مناطق را از شرکت خلیج هادسون خریداری کرد. زمانی که ساسکاچوان و ناحیۀ نورت‌ وست از هم تفکیک شدند، رجینا به ‌عنوان مرکز استان ساسکاچوان انتخاب شد.
شغل اصلی اولین ساکنان این استان، تجارت پوست بود. اما از آن جایی که زمینهای کشاورزی با قیمت ناچیز در اختیار همه قرار می‌گرفت، به مرور زمان کشاورزی جانشین تجارت پوست گردید. اولین موج گستردۀ مهاجرین به این استان در سال 1899 آغاز و تا سال 1929 ادامه یافت. این استان در سال 1905 به اتحاد کانادا پیوست.
امروز استان ساسکاچوان دارای جمعیت تقریبی 13/1 نفر است که ساکنان آن را نه تنها انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها، بلکه مهاجرانی از کشورهای آلمان، اوکراین، اسکاندیناوی، هلند، لهستان، روسیه و کشورهای غیر اروپایی تشکیل داده‌اند.
در سال 1989 ساسکاچوان بزرگ‌ترین تولیدکنندۀ گندم شد. هر ساله حدود ده میلیون هکتار گندم در این استان کشت می‌شود. ساسکاچوان همچنین عمده‌ترین تولیدکنندۀ پتاسیم و اورانیم در جهان است. این استان پس از آلبرتا، بزرگ‌ترین تولیدکنندۀ نفت در کاناداست. گاز طبیعی نیز در این استان تولید می‌شود.

 

استان آلبرتا (مرکز: ادمونتون)

این استان با وسعتی در حدود 661,188 کیلومتر مربع، تقریبا به اندازه استان تگزاس آمریکاست. زمستانهای طولانی و سرد و تابستان‌های ملایم و گرم با بادهای معتدل از جانب اقیانوس آرام از ویژگی‌های آب و هوای این منطقه به شمار می‌آید.
اولین مردمان بومی آلبرتا در مناطق شمالی و مرکزی این استان زندگی می‌کردند. پس از احداث شبکۀ راه‌آهن در سال 1883 جمعیت این منطقه به‌طور ناگهانی افزایش یافت. از عوامل دیگری که موجب رشد جمعیت این منطقه شد، کشت گونه‌ای جدید از گندم بود که در زمینهای این استان به خوبی رشد می‌کند. استان آلبرتا به احترام چهارمین دختر ملکه ویکتوریا، پرنس لوییز کارولین آلبرتا، در اول سپتامبر سال 1905، به نام وی نام گذاری شد و مرکز آن ادمونتون نام گرفت.
جمعیت 416/4 میلیون نفری این استان از نژادها و تیره‌های گوناگون مردم جهان، تشکیل شده‌است. امروزه حدود 45 درصد مردم این استان، انگلیسی‌الاصل بوده و پس از آن بزرگترین گروه‌های جمعیت را مردم آلمان، اوکراین، فرانسه، اسکاندیناوی و هند تشکیل می‌دهند. زبان انگلیسی، زبان رایج اکثر مردم است. همچنین ادیان گوناگون در این منطقه وجود دارد.
آلبرتا در زمینۀ کشاورزی اقتصاد پررونقی دارد و در حدود 20 درصد از درآمد سالانۀ کانادا در این استان تولید می‌شود. در حالی که تولید گندم به‌عنوان محصول اولیۀ این استان مطرح است، گاز طبیعی و نفت از محصولات جدید استان محسوب می‌شوند که باعث رونق بالای اقتصاد شده‌اند.
استان بریتیش کلمبیا (مرکز: ویکتوریا) بریتیش کلمبیا غربی‌ترین استان کانادا در منتهی‌الیه سواحل شرقی اقیانوس آرام واقع شده و یکی از مناطق کوهستانی آمریکای شمالی بشمار می‌آید. این استان را استان‌های آلبرتا، ناحیۀ یوکان و سرزمین آلاسکا احاطه کرده اند. مساحت کل این استان 948,601 کیلومتر مربع است. بیشتر مناطق این استان در کرانه‌های اقیانوس آرام به شکل جزایر بزرگ و کوچکی دیده می‌شوند که از شمال تا جنوب کشیده شده اند.
تنوع آب و هوایی از ویژگی‌های خاص کشور کاناداست و در هیچ استانی همانند استان بریتیش‌کلمبیا جلب نظر نمی‌کند. این استان آب و هوای نسبتا معتدلی دارد.
مردم بومی ساکن در بریتیش کلمبیا، تاریخ و فرهنگی پربار را به نسل‌های بعدی منتقل کرده‌اند. به دلیل تنوع و گوناگونی مناطق ساحلی این استان، قبایلی با فرهنگ‌ها و زبان‌های گوناگون در آن‌ها ساکن بوده‌اند. اولین گروه اروپاییان در سال 1774 میلادی با پرچم اسپانیا از این سرزمین دیدن کرده‌اند. برخلاف مناطق شرقی کانادا که انگلیس و فرانسه بر سر مالکیت آن‌ها با یکدیگر در جنگ بودند، اسپانیا و فرانسه اولین کشورهایی بودند که در مورد برخی قسمت‌های این استان، ادعای مالکیت داشتند.
اسپانیایی‌ها در قرن هجدهم میلادی، سواحل غربی این استان را از مکزیکو تا جزیرۀ ونکوور جزء قلمرو خود اعلام کردند و در همان زمان نیز روسیه در مورد سواحل اقیانوس آرام از آلاسکا تا سانفرانسیسکو، ادعای مالکیت نمود که برخی از مناطق مورد نظر کشور اسپانیا را نیز در بر می‌گرفت. در نهایت دولت بریتانیا برای حفظ نظم و قانون، بریتیش کلمبیا را مستعمرۀ خود کرد. در سال 1866 جزیرۀ ونکوور نیز به دنبال فروکش کردن هیجانات ناشی از کشف طلا که در سال 1857 در درۀ فاراسر آغاز شده، به مستعمرۀ بریتیش کلمبیا ملحق گردید. این استان در سال 1871 به پیمان اتحاد کانادا پیوست. اکثر ساکنان بریتیش کلمبیا انگلیسی‌ها هستند. از جمعیت چهار میلیونی بریتیش کلمبیا، بیش از یک و نیم میلیون نفر آن ها، جزء بازماندگان هزاران مهاجر چینی هستند که در اواخر قرن نوزدهم میلادی برای ساختن راه‌آهن به این منطقه وارد شدند. امروزه ونکوور دومین شهر کاناداست که بیشترین مهاجر چینی را در خود جای داده است. علاوه بر این، حدود 100,000 نفر از ساکنان این استان را مهاجران هندی و 20,000 نفر را مهاجران ژاپنی تشکیل می‌دهند. فرهنگ و سنن ملل آسیایی به اقتصاد و امور فرهنگی این استان حیات تازه‌ای بخشیده است. جمعیت این استان در حدود 12 درصد کل جمعیت کانادا را تشکیل می‌دهد که 60 درصد آنان در ونکوور و ویکتوریا پایتخت بریتیش کلمبیا زندگی می‌کنند. ونکوور با جمعیت 631/4 نفری خود، سومین شهر بزرگ کانادا محسوب می‌شود. اقتصاد این استان بر منابع خام طبیعی موجود در آن، از جمله جنگل‌های پهناوری که 56 درصد مساحت این سرزمین را در بر می‌گیرد، استوار است. مس، طلا و روی از فلزات مهم و زغال‌سنگ، نفت‌ خام و گاز از معادن ارزشمند این سرزمین محسوب می‌شوند. به‌ علاوه، کشاورزی و صید ماهی نیز از دیگر بخشهای اقتصادی بریتیش کلمبیاست. بازار صادرات بریتیش کلمبیا در مقایسه با کشورهای آمریکا، ژاپن، اتحادیه اروپا و کشورهای حاشیه اقیانوس آرام، نسبت به دیگر استان‌های کانادا رونق بیشتری دارد. جهانگردی نیز یکی از مهم‌ترین منابع اقتصادی این استان را تشکیل می‌دهد. هر ساله، نزدیک به 18 میلیون نفر از کانادا و سایر کشورهای جهان از این استان دیدن می‌کنند.

 

نواحی سه گانه‌ کانادا

ناحیه‌ نورت وست (مرکز: یلونایف) 

مساحت این ناحیه 1,479,698 کیلومتر مربع است. که در موازات 60 درجه، روی نقشه آمریکای شمالی به سمت شمال قلمرو شمال غربی کانادا کشیده شده و از غرب با یوکان، از جنوب با استان‌های مرکزی و از شمال و شرق با جدیدترین ناحیه کانادا یعنی نانوات هم‌مرز است. با ایجاد ناحیۀ جدید نانوات در اول آوریل 1999، مساحت قلمرو‌های شمال غربی که نزدیک به 3/5 میلیون کیلومتر مربع بود، به چیزی کمتر از یک و نیم میلیون کلیومتر مربع تقلیل پیدا کرد.
به واسطۀ موقعیت جغرافیایی این منطقه که در شمال واقع شده، قلمروهای شمال غربی آن اغلب به سرزمین خورشید نیمه شب معروف است. در ماه‌های تابستان تقریبا همیشه روشنایی وجود دارد و خورشید به ندرت غروب می‌کند. رودخانه مکنزی با طول 4,241 کیلومتر که از طولانی‌ترین رودخانه‌های دنیاست در این ناحیه قرار دارد.
این منطقه به بیابان یخ زده کانادا معروف است. نکته قابل توجه آن که این منطقه با وسعت زیاد خود تنوع آب و هوایی ندارد. در تمامی مناطق این استان شرایط آب و هوایی سخت و یکسان است: زمستان‌های سرد و طولانی و تاریک با تابستان‌های کوتاه، خنک و ابری. شب‌های زمستان و روزهای تابستان به حدی بلند است که گاهی به بیست و چهار ساعت می‌رسند. این منطقه با میزان بارش اندک، یکی از خشک‌ترین مناطق جهان نیز به شمار می‌آید. بیشترین مقدار بارش در این منطقه در ماه‌های نسبتا گرم به کمتر از 100 میلی لیتر می‌رسد. سرزمین‌های شمال غربی همواره یخبندان و پوشیده از برف است.
اجداد سرخ‌پوستان قبیلۀ دنه حدود 10,000 سال پیش در درۀ مکنزی زندگی می‌کردند. عقیدۀ کلی این است که اولین اسکیموها حدود 5 هزار سال پیش از تنگۀ برینگ گذشته و در قسمت شرقی در امتداد ساحل اقیانوس منجمد شمالی پراکنده شدند. اولین جهانگردان اروپایی وایکینگ‌ها بودند که در قسمت شرقی اقیانوس منجمد شمالی، حدود 1000 سال پس از میلاد در این قسمت زندگی می‌کردند.
یلونایف مرکز این منطقه بیش از بیست هزار نفر جمعیت دارد. بزرگ‌ترین گروه سرخ‌پوست این منطقه اینویت‌ها هستند که آمیزه‌ای از فرهنگ‌های مختلف و زبان‌های گوناگون دارند. اهالی قبیلۀ دنه در جنگل‌ها و مناطق ساحل غربی اقیانوس منجمد شمالی مستقر شده‌اند.
حفاری معدن و تولید مواد معدنی بالغ بر850 میلیون دلار در سال در آمد دارد و عظیم‌ترین بخش صنعتی این ناحیه در اختیار بخش خصوصی است. در سال‌های اخیر، صنعت جهانگردی به این منطقه جلوه و رونق خاصی داده است.

 

ناحیه‌ یوکان (مرکز: وایت هورس)

یوکان منطقه‌ای هم‌مرز با آلاسکا، دارای وسعت 482,517 کیلومتر مربع، اندکی کمتر از 5 درصد کل مساحت کاناداست که در منتهی‌الیه شمال غربی کانادا قرار دارد. جمعیت یوکان حدود 34 هزار نفر تخمین زده می‌شود که 60 درصد آن در وایت هورس زندگی می‌کنند. پراکندگی متوسط جمعیت، کمتر از یک نفر در هر کیلومتر مربع می‌باشد. مردمان بومی سال‌ها قبل از ورود کاشفان اولیۀ کانادا که در نیمه ی اول قرن نوزدهم وارد این منطقه شدند، در آن زندگی می‌کردند.
نام یوکان را اولین بار جان بل، تاجر کمپانی هادسون در سال 1846 به کار برد. او این نام را از واژۀ سرخ‌پوستی یوچو به معنای- بزرگ‌ترین سرزمین کوه‌های بلند، رودخانه‌های بی‌پایان، حیات وحش بیکران و فصولی با آب و هوای کاملا متفاوت گرفت. یوکان همانند همسایۀ شمالی خود- ناحیۀ نورت وست- سرزمین خورشید نیمه شب در تابستان نامیده می‌شود.
نام این منطقه یادآور واژۀ طلاست که در سال 1869 در این منطقه کشف شد. از آن پس طلا به‌عنوان مهم‌ترین مادۀ معدنی این ناحیه محسوب می‌شود. استخراج معادن به ‌عنوان بزرگ‌ترین صنعت یوکان است؛ به طوری که 30 درصد اقتصاد این منطقه را تشکیل می‌دهد. ماهیگیری و صادرات آن به میزان محدود به اقتصاد این ناحیه کمک می‌کند.

نانوات در آوریل 1999 از ناحیه شمالی جدا شد و به ‌عنوان جدیدترین ناحیه کانادا که در آمریکای شمالی برای اولین بار به دست بومیان آن سرزمین اداره می‌شد، به ثبت رسید.
ناحیه مذکور با مساحت 777,000 مایل و با جمعیت 37 هزار نفر، 20 درصد خاک کانادا را تشکیل می‌دهد. نانوات 6 ماه در سال پوشیده از یخ و برف است و در بین خلیج بافین، مانیتوبا، ساسکاچوان و ناحیه شمالی قرار دارد. منابع درآمد این ناحیه از صنعت جهانگردی، منابع مس، روی و نقره است.

مطالب مرتبط با استان های کانادا

مهاجرت به کانادا از طریق برنامه های استانی حذف شرط اسپانسرشیپ دو ساله خانواده توسط اداره مهاجرت، پناهندگی و تابعیت کانادا افزایش سن فرزند وابسته در پرونده های مهاجرتی کانادا سرویس رایگان آموزش زبان فرانسه بصورت آنلاین در سایت اداره مهاجرت کبک بازگشایی برنامه مهاجرت به کانادا از طریق استان کبک در سال 2017 مزایای کاری و تفریحی برنامه سرمایه گذاری استان منیتوبا دوره جدید جذب پرونده های برنامه مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری کبک برای سال 2017 – 2018 توسط دولت کبک سرمایه گذاران به برنامه های استانی کانادا روی می آورند مهاجرت به کانادا با برنامه های استانی، منیتوبا یا آنتاریو مهاجرت به کبک کانادا برای ایرانی ها گران تر می شود احمد حوسن: وزیر جدید اداره مهاجرت، پناهندگی و تابعیت کانادا مهاجرت به کانادا با سرمایه گذاری در منیتوبا و مبلغ وثیقه کودکان آینده ی ما هستند گام به گام مهاجرت به کانادا از طریق برنامه ی استان کبک نقاط قوت و ضعف مهاجرت به کانادا از طریق راه اندازی کسب و کار آیا "مهاجرت به کانادا تنها با پرداخت 100,000 دلار" واقعیت دارد؟ کانادا اصلاح سن فرزندان وابسته را پیشنهاد می کند کبک یا آمریکا؛ یک مقایسه عمیق برنامه های ویزای سرمایه گذاری برتر جهان آیا کانادا برنامه ای جدید برای مهاجران سرمایه گذار فدرال معرفی می کند؟ کبک سرزمین ملیتها اخذ شهروندی و پاسپورت کانادا کانادایی ها خواستار جذب مهاجر بیشتر هستند چگونه از اقامت در کانادا انصراف دهیم و همچنان شهروند کانادا باقی بمانیم افراد مقیم دائم آمریکا (دارنده گرین کارت) و افراد مقیم دائم کانادا (دارنده کارت PR) هر کدام چه تعهداتی دارند و کدام ملزم هستند مالیات بر درآمد خارجی پرداخت کنند؟ بهترین مقصد ها برای مهاجران جدید به کانادا در سال 2016 منتشر شد در مورد برنامه های استانی مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری بیشتر بدانیم چه استان هایی مقصد بیشترین مهاجرین سرمایه گذاری در کانادا بوده اند؟ چه کشورهایی بیشترین تعداد مهاجرین به کانادا را دارند؟ وزیر مهاجرت کانادا متعهد می شود برنامه های مهاجرتی را ساده کند و از شر قوانین دست و پا گیر خلاص شود مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری در یک نگاه/ مقایسه برنامه ی استان های مختلف کانادا جذب مهاجران بیشتر در سال 2017 در استان های کانادا آمریکا یا کانادا؛ کدام کشور بهترین برنامه مهاجرت سرمایه گذاری را دارد؟ خبر کبک بازگشایی و ظرفیت برنامه مهاجرت کبک بازگشایی برنامه کبک اقامت دائم برای والدین، پدربزرگ ها و مادربزرگ ها در کانادا اقامت داِئم و فوری برای همسران کانادایی ها تغییرات قانون شهروندی کانادا کانادا تمایل به جذب کدام مهاجران دارد؟ ویزای تحصیلی کانادا آمریکا و کانادا؛ مقصدهای نخبگان مهاجر ایرانی اقامت در کانادا پس از تحصیل
عضویت در کانال تلگرام شرکت مهاجرتی کنکاش