بهداشت و خدمات پزشکی در کانادا

در کانادا حدود 10 درصد از تولید ناخالص صرف خدمات درمانی می‌شود، در حالی که این رقم در آمریکا 15 درصد است. بر خلاف آمریکا که سیستم خدمات درمانی افراد بی‌بضاعت و بیکار را تحت پوشش ندارد، با وجود این که کانادا از نظر مالی تحت حمایت دولت فدرال است، اما خدمات درمانی اصلی را به‌طور رایگان در اختیار شهروندان، افراد مقیم دائم، و پناهندگان قرار می‌دهد. ساکنین برخی از استان‌ها باید در تامین بودجه این بیمه مشارکت کنند در حالی که در سایر استان‌ها رایگان است و بودجه آن از مالیات تامین می‌شود.

خدمات درمانی و بهداشتی

در کانادا حدود 10 درصد از تولید ناخالص صرف خدمات درمانی می‌شود، در حالی که این رقم در آمریکا 15 درصد است. بر خلاف آمریکا که سیستم خدمات درمانی افراد بی‌بضاعت و بیکار را تحت پوشش ندارد، با وجود این که کانادا از نظر مالی تحت حمایت دولت فدرال است، اما خدمات درمانی اصلی را به‌طور رایگان در اختیار شهروندان، افراد مقیم دائم، و پناهندگان قرار می‌دهد. ساکنین برخی از استان‌ها باید در تامین بودجه این بیمه مشارکت کنند در حالی که در سایر استان‌ها رایگان است و بودجه آن از مالیات تامین می‌شود. در سال 1994 دانشجویان خارجی از حق استفاده از سیستم بیمه درمانی رایگان کانادا محروم شدند. از آن زمان به بعد این دانشجویان باید قبل از حضور در دانشگاه یا مراکز آموزشی، بیمه درمانی خصوصی برای خود تهیه کنند.

با وجود سیستم خدمات درمانی رایگان یا ارزان دولتی افراد زیادی بیمه خصوصی تکمیلی نیز دارند. این نوع بیمه، هزینه خدمات درمانی و معالجه های پزشکی که از طریق خدمات بیمه درمانی رایگان یا ارزان دولتی عرضه نمی‌شود را، پوشش می‌دهد و امکان دستیابی سریع تر به معالجه های تخصصی را فراهم می‌کند.

اگر واجد شرایط استفاده از بیمه خدمات درمانی رایگان هستید باید بلافاصله پس از ورود به کشور با مراجعه حضوری به اداره بهداشت و درمان استانی شهر محل زندگی خود فرم‌های مربوطه را تکمیل کرده و با ارائه یک مدرک شناسایی مانند شناسنامه یا پاسپورت و سایر مدارک مورد نیاز تقاضای کارت بیمه درمانی کنید.
 به موارد زیر توجه کنید:

  • در استان بریتیش کلمبیا باید از زمان درخواست کارت بیمه درمانی دو ماه گذشته تا تحت پوشش درمانی این بیمه قرار بگیرید.
  • در استان مانیتوبا زمان انتظار برای تحت پوشش قرار گرفتن بیمه درمانی وجود ندارد و خدمات درمانی عرضه شده توسط این بیمه رایگان است.
  • در انتاریو سه ماه دوره انتظار وجود دارد ولی بیمه خدمات درمانی رایگان است.
  • در کبک دوره انتظار وجود ندارد و بیمه خدمات درمانی رایگان است.
  • در دوره انتظار می‌توانید از بیمه‌های درمانی خصوصی موقت استفاده کنید. بیمه خدمات درمانی، هزینه‌های پزشکی از حق ویزیت پزشک تا هزینه‌های بیمارستانی را پوشش می‌دهد ولی هزینه داروهای نسخه شده را نمی‌پردازد.

 

اورژانس و فوریتهای پزشکی 

خدمات فوریتهای پزشکی از بهترین خدمات مربوط به پزشکی در دنیاست. شماره تلفن پزشک، دندانپزشک، بیمارستانها و کلینیک محلی، سرویس آمبولانس و سایر فوریتهای پزشکی را در کنار دستگاه تلفن خود بگذارید.  کاری که در مواقع اورژانس و اتفاقات غیر منتظره انجام می‌دهید، بستگی به میزان فوریت و خطری است که زندگی فرد را تهدید می‌کند و باید با شماره تلفن 911 تماس بگیرید. در صورت لزوم آمبولانس مجهز به اکسیژن، تجهیزات قلبی، و سایر تجهیزات اورژانسی به همراه کارکنان آموزش دیده به محل حادثه ارسال می‌شود. در استان انتاریو، آلبرتا، و بریتیش کلمبیا هزینه آمبولانس بر عهده خودتان است در حالی که در سایر استان‌ها در مواقع اورژانس، آمبولانس رایگان است. در هر منطقه‌ای از کانادا تلفن مراکز کنترل‌ مسمومیت در نظر گرفته‌ شده‌است که در کتاب‌های راهنمای تلفن درج شده است.
 خود شما نیز می‌توانید به بخش اورژانس نزدیک‌ترین بیمارستان مراجعه کنید. در بسیاری از بیمارستان‌ها بخش اورژانس همه روزهای هفته به‌صورت شبانه‌روزی کار می‌کنند. همچنین بهتر است بدانید کدام بیمارستان بهترین تجهیزات فوریتهای پزشکی مانند حملات قلبی، جراحات ناشی از تصادفات رانندگی، سوختگی و جراحات کودکان را دارد.
 اگر نیازی به بیمارستان ندارید و از طرف دیگر مریضی شما در حدی است که به مطب پزشک نیز نمی‌توانید مراجعه کنید، می‌توانید با پزشک تماس بگیرید و تلفنی مشورت کنید یا از دیگری بخواهید شما را به مطب پزشک یا کلینیک‌های پزشکی بدون نیاز به وقت قبلی برساند. در ایستگاه‌های پلیس فهرستی از شماره تلفن‌های شخصی پزشکان و داروسازان جهت مواقع ضروری وجود دارد.
 اگر مشکل دندانپزشکی فوری دارید می‌توانید با دندانپزشک خود تماس بگیرید. اگر دندانپزشک شما خارج از ساعات معمول کاری خدمات اورژانس به بیماران نمی‌دهد، می‌توانید با دندانپزشک دیگری که این کار را انجام می‌دهد، تماس بگیرید. بیشتر دندانپزشکان بعد از ساعات معمول کاری خود، دستگاه پیام‌گیر دارند و با کسانی که پیغام می‌گذارند، تماس می‌گیرند. در مواقع ضروری می‌توانید به دانشگاه‌ها یا کلینیک‌های دندانپزشکی مراجعه کنید. توجه داشته باشید که هیچ دندانپزشکی مجبور به درمان بیمار حتی در مواقع اورژانس و ضروری نیست.

 پزشکان

کانادا پزشکان بسیار خوبی دارد. بهترین راه پیدا کردن یک پزشک خوب این است که از همکاران، دوستان، همسایگان یا آشنایان خود پرس و جو کنید. دسترسی به خدمات پزشکی بستگی به منطقه محل زندگی دارد به‌طوری که در مناطق دور دست ممکن است تعداد پزشکان و متخصصان کم باشند. کارفرمایان ممکن است توصیه هایی در زمینه مسائل درمانی به کارکنان آموزش دهند، ولی در شرکتهای بزرگ پزشک حضور دارد. فهرست پزشکان محلی را می‌توانید از انجمن پزشکی شهر یا استان خود بگیرید. بعضی از بیمارستانها نیز فهرست پزشکانی که بیمار جدید می‌پذیرند را، دارند. فهرست پزشکان خانواده به‌ترتیب حروف الفبا در زیر مجموعه پزشکان و جراحان در راهنمای یلوپیچ موجود است.
 بهتر است بلافاصله پس از ورودتان به کانادا پزشک خوبی بیابید و منتظر بیماری نباشید زیرا ممکن است در آن زمان وقتی برای انتخاب کردن نداشته باشید. قبل از انتخاب پزشک خود بهتر است در موارد زیر کسب اطلاع کنید:

  • آیا جنسیت پزشک برای شما مهم است؟
  • پزشک مورد نظر شما چند سال دارد و سوابق تحصیلات او چیست؟
  • در صورت اشتغال، در چه بیمارستان محلی کار می‌کند؟
  • آیا مطب گروهی است؟
  • ساعات کاری مطب چقدر است؟
  • آیا پزشک مورد نظر پاسخگوی تماسهای تلفنی هست یا برای معاینه به منزل بیمار مراجعه می‌کند؟

ساعات کار مطبهای پزشکان متفاوت است ولی به‌طور معمول روزهای دوشنبه تا جمعه از ساعت 8:30 صبح تا 6 یا 7 بعد از ظهر کار می‌کنند. در بعضی روزهای هفته زودتر تعطیل می‌کنند، به‌عنوان مثال روز جمعه ساعت 5 یا 5:30 بعد از ظهر تعطیلند. بیشتر پزشکان در خارج از ساعات کاری دارای تلفن پیام گیر بوده و ممکن است نام پزشک جایگزین و شماره تلفن او اعلام گردد.

تمامی پزشکان با تعیین وقت قبلی بیماران را ویزیت می‌کنند و نمی‌توانید بدون وقت قبلی به مطب پزشکی مراجعه کنید و منتظر دیدار او باشید. در مواقع اورژانس و اضطراری پزشک‌ شما را می‌بیند ولی در این مواقع نیز باید قبل از مراجعه به مطب با او تماس بگیرید. اگر به موقع و در ساعت تعیین شده به مطب پزشک مراجعه کنید، معمولا کمتر منتظر می‌مانید. اگر بدون اطلاع قبلی وقت ملاقاتی را که رزرو کرده‌اید لغو کنید و به مطب دکتر مراجعه نکنید ممکن است مجبور شوید حق ویزیت بپردازید.

در صورتی که تحت پوشش بیمه خدمات درمانی رایگان نباشید، حق مشاوره پزشک خانواده حدود 60 دلار، پزشکان متخصص 100 دلار، و هزینه آزمایش‌های معمول حدود 40 دلار است. اکثر پزشکان حق ویزیت خود را همان روز به صورت نقدی یا با استفاده از کارت اعتباری دریافت می‌کنند ولی برخی نیز صورتحساب را برای بیمار ارسال کرده و بیمار پس از دریافت صورتحساب باید هزینه را بپردازد.

اگر می‌خواهید چندین سال در کانادا زندگی کنید سوابق پزشکی و دندانپزشکی خود را به کانادا ببرید. بخصوص اگر از بیماری مزمنی رنج می‌برید، انجام این کار باعث صرفه جویی زیادی در وقت و هزینه انجام آزمایش‌ها و معاینه های پزشکی می‌شود. در صورت عوض کردن پزشک خود، از پزشک قبلی بخواهید که سابقه پزشکی‌ را برای پزشک جدید بفرستد.

اگر از تشخیص پزشکی رضایت ندارید و احساس می‌کنید که تشخیص درستی انجام نشده است، می‌توانید به پزشک دیگری مراجعه کنید و نظر او را نیز بدانید و اگر از بدرفتاری و خلافکاری پزشک یا هزینه‌های گزاف شکایت دارید می‌توانید با وزارت بهداشت و درمان استان خود تماس بگیرید.

بعضی از پزشکان در طب جایگزین مانند طب سوزنی، طب گیاهی، یا کایروپراکتیک تخصص داشته و آن را انجام می‌دهند، البته طب جایگزین در کانادا نسبت به سایر کشورها رواج کمتری دارد. توجه داشته باشید که این نوع روش‌های درمانی در کانادا زیر نظر وزارت بهداشت و درمان و زیر پوشش بیمه درمانی استانی نیز نیستند.
 


 داروها و داروخانه ها

 

 در کانادا می‌توانید داروها را از داروخانه‌ها و سوپرمارکت‌های بزرگ که بخش دارویی دارند، تهیه کنید و حتی ممکن است قیمت دارو نسبت به سایر کشورهای غربی ارزان تر باشد. داروخانه‌های زنجیره‌ای در سرتاسر کشور شعبه‌هایی دارند. داروی هر نوع بیماری را می‌توان در داروخانه‌ها پیدا کرد. کنترل و نظارت شدید بر جواز داروخانه و فروش داروها وجود دارد، به‌طوری که بعضی از داروهایی که در کشورهای دیگر بدون نسخه پزشک به فروش می‌رسد در کانادا فقط با نسخه پزشک عرضه می‌شود. بسیاری از داروخانه‌ها سابقه بیماران و داروهای فروخته شده به آن‌ها را نگه می‌دارند و از مشتری جدید اطلاعات و مشخصات معینی را سوال می‌کنند.

برخی از داروهای رایج در کشورهای دیگر مانند آسپرین محلول را به سختی می‌توانید در داروخانه‌های کانادا بیابید. کانادایی‌ها برای رفع سردرد اغلب قرصهای حاوی استامینوفن مصرف می‌کنند. قرص‌های کدئین‌دار هم، بدون نسخه پزشک فروخته می‌شود. نام تجاری داروهای مشابه در کشورهای مختلف متفاوت است و باید نام ژنریک دارویی که به‌صورت منظم مصرف می‌کنید را از پزشک خود بخواهید. هر دارویی که با خود به کانادا می‌برید باید همراه با نامه‌ای از پزشک باشد که علت مصرف دارو در آن ذکر شده است. داروهایی که بدون نسخه پزشک به فروش می‌رسند، همراه خود به کانادا نبرید و تمامی داروها را در بسته بندی اصلی آن حمل کنید (ماموران گمرک ممکن است به دارویی غیر از آسپرین مشکوک شوند).

اگر برای مدت محدودی از کانادا دیدار می‌کنید باید به اندازه کافی داروهای مصرفی خود را همراه داشته باشید. زیرا دارو در کانادا گران است و هزینه درمانی که از قبل وجود داشته، تحت پوشش بیمه قرار نمی‌گیرد و حتی ممکن است نتوانید داروی خود را در کانادا بیابید. در بعضی استان‌ها، داروخانه‌ها فقط نسخه پزشکان مجاز محلی را می‌پیچند. اگر بخواهید نسخه پزشکان استان دیگر را به شما بدهند باید از یک پزشک در استان فعلی بخواهید که آن دارو را دوباره بنویسد.

در بیشتر شهرهای کوچک حداقل یک داروخانه شبها و روزهای یکشنبه باز است تا داروهای اورژانس را در اختیار بیماران قرار دهد. فهرست این داروخانه‌ها را می‌توان بر روی در ورودی داروخانه‌ها یا روزنامه‌ها و کتاب‌های راهنمای محلی پیدا کرد. در بیشتر شهرهای بزرگ داروخانه‌های شبانه‌روزی  هفت روز هفته کار می‌کنند و تعدادی از آن‌ها دارو را به درب منازل مناطق اطراف خود تحویل می‌دهند.

بیشتر داروسازان برای بیماری‌های جزیی می‌توانند برای بیماران توصیه‌هایی داشته و داروهایی پیشنهاد کنند. در داروخانه‌ها معمولا علاوه بر دارو، لوازم بهداشتی و آرایشی، مواد غذایی سالم، مواد شوینده، و لوازم نظافت و سایر کالاها نیز به فروش می‌رسد. داروهای مکمل مانند داروهای گیاهی و هموپاتی نیز رایج است و به‌صورت گسترده‌ای در دسترس اند. خوراکیهای رژیمی، قرصها و اکسیرهای جوانی که در کانادا فراوانند در فروشگاه‌های محصولات غذایی سالم به فروش می‌رسند. همیشه داروها را در جای امنی دور از دسترس کودکان نگه دارید. می‌توانید داروهای اضافی را به پزشک خود یا داروساز بازگردانید.



 بیمارستانها و کلینیک ها

در کانادا حدود 900 بیمارستان عمومی دولتی، 225 بیمارستان تخصصی دولتی، و حدود 85 بیمارستان خصوصی وجود دارد. در بیمارستانها به بیماران تحت پوشش بیمه درمانی تخت، خدمات درمانی، و غذا داده می‌شود. اتاقها 2 یا 3 تخته هستند و اگر بخواهید اتاق خصوصی داشته باشید باید هزینه آن را بپردازید. ممکن است در موارد غیراورژانس مجبور شوید در فهرست انتظار قرار بگیرید. جراحی‌ها، زایمان و درمان بیشتر بیماری‌های عمومی مانند بیماری‌های داخلی و بیماری‌های کودکان در بیمارستانهای عمومی انجام می‌شود. برای بیماری‌های حادتر یا جراحیهای مهم بهتر است که به بیمارستانهای تخصصی دانشگاه‌ها یا مراکز آموزشی مراجعه کنید. در بیمارستان‌های تخصصی پزشکان و کادر متخصص مشغول به کارند.

در صورتی که مهاجر تحت پوشش بیمه خدمات درمانی رایگان نباشد هزینه کلیه آزمایش‌ها، معاینه های پزشکی و تخت بیمارستان را خود می‌پردازد. اگر بیمه کافی نداشته باشید ممکن است زودتر از زمان لازم، از بیمارستان مرخص شوید. قبل از هر گونه پیشامدی مطمئن شوید که بیمه شما هزینه‌های بیمارستان را تحت پوشش قرار می‌دهد زیرا در غیر این صورت پرداخت هزینه‌های بیمارستان فاجعه‌ اقتصادی است.

در بسیاری از مناطق کلینیک‌های پزشکی و مراکز درمانهای فوری هم هستند که برای دیدن پزشک نیازی به تعیین وقت قبلی نیست. در این مراکز مواردی مانند دررفتگی مفاصل یا شکستگی نیز مداوا می‌شود. این کلینیک‌ها هر روز کار می‌کنند و بیماران نیازی به تعیین وقت قبلی ندارند. بسیاری از این کلینیک‌ها در مراکز خرید واقع شده‌اند. حداقل هزینه ویزیت این پزشکان در این کلینیک‌ها 35 تا 75 دلار برای بیمارانی است که تحت پوشش بیمه درمانی رایگان نیستند. کلینیک‌ها برای بیمارانی که بیمه درمانی خصوصی ندارند، پرداخت هزینه‌ها را به صورت نقدی یا با کارت اعتباری می‌پذیرند در حالی که برای بیماران دارای بیمه خصوصی باید منتظر پرداخت هزینه‌ها از طرف شرکت بیمه شوند. کلینیک‌های بدون نیاز به تعیین وقت قبلی در بیمارستانها و مراکز عمومی هم، کار می‌کنند.

روند پذیرش بیمار در بیمارستانهای خصوصی متفاوت از بیمارستانهای دولتی است. باید در هنگام ورود، به دفتر پذیرش مراجعه کنید. اولین سوالاتی که پرسیده می‌شود در زمینه بیمه درمانی و نحوه پرداخت هزینه‌هاست. لازم است فرم اجازه درمان و اطلاعات بیمار به وزارت بهداشت و درمان استان را نیز تکمیل و امضا کنید. اگر بیمه خدمات درمانی خصوصی دارید باید گواهی یا مدرک آن را همراه داشته باشید. در صورتی که بیمه نباشید باید مبلغ زیادی ودیعه دهید یا با بیمارستان قرارداد مالی امضا کنید. معمولا مبلغ سپرده را می‌توانید نقدی، چک شخصی، و بعضی اوقات با کارت اعتباری بپردازید. بهتر است پیشاپیش از مراحل پذیرش و نحوه پرداخت سپرده کسب اطلاع کنید. باید صورتحساب بیمارستان را قبل از ترخیص تسویه کنید.



 زایمان

زنان بعد از انجام زایمان به طور معمول سه روز در بخش زایمان بیمارستان بستری می‌شوند. در صورتی که بخواهید فرزند خود را در منزل به دنیا بیاورید باید پزشک یا مامایی مد نظر باشد که هنگام زایمان در منزل حضور یابد. بعضی از پزشکان مخالف زایمان در منزل هستند، بخصوص آن که ممکن است بیمار به حضور متخصص و تجهیزات بیمارستانی نیاز داشته باشد. در صورت تمایل به زایمان در منزل می‌توانید از طریق نمایندگی‌های مربوطه، مامایی خصوصی بیابید تا در دوره بارداری، زایمان، و بعد از زایمان زیر نظر او باشید. روش دیگر این است که در مراکز زایمانی که ماماهای با تجربه دارند فرزند خود را به دنیا بیاورید. معمولا مادر و نوزاد حدود 12 ساعت پس از زایمان از این مراکز مرخص می‌شوند.

در صورتی که تمایل به زایمان در بیمارستان دارید می‌توانید بیمارستان مورد نظر را انتخاب کنید. مجبور نیستید در همان بیمارستانی که پزشک توصیه می‌کند زایمان کنید، ولی باید تخت بیمارستان را هرچه زودتر رزرو کنید. ممکن است پزشک خانواده شما را به یک پزشک متخصص زنان و زایمان معرفی کند یا خود پزشک تان را مشخص کنید. در کانادا زایمان طبیعی با استفاده از حداقل تجهیزات مصنوعی انجام می‌شود و بسیاری از بیمارستانها انتظار دارند که مادران باردار در کلاس‌های راهنمای زایمان طبیعی شرکت کنند.

در کانادا، ماماها مسئول آموزش و حمایت زنان باردار و خانواده‌های آنان در طول دوره بارداری هستند. آن‌ها ممکن است قبل از بارداری توصیه‌ها و آموزش‌های لازم را به زنان بدهند و طی دوره بارداری و بعد از زایمان نیز از نظر فیزیکی، روحی و معنوی به آن‌ها کمک کنند. اطلاعات مربوط به جلوگیری از بارداری، بارداری و سقط جنین را نیز می‌توانید از پزشک خود کسب کنید. در کانادا کودکان بر ضد دیفتری، سیاه سرفه، کزاز، بیماری سل، فلج اطفال و سرخک واکسینه می‌شوند.

در کانادا سقط جنین قانونی است ولی باید توسط پزشک واجد شرایط انجام شود. سقط جنین می‌تواند با معرفی پزشک در بیمارستان انجام گیرد یا بدون معرفی نامه پزشک می‌توانید به کلینیک‌های خصوصی مراجعه کنید و این کار را انجام دهید. اگر تحت پوشش بیمه خدمات درمانی رایگان نباشید، انجام این کار در کلینیک‌های خصوصی ارزان تر است. در کانادا نیز مانند بسیاری از کشورهای دیگر موضوع سقط جنین موضوع بحث برانگیزی است، به‌طوری که کانادایی‌ها به دو دسته مخالف و موافق قانونی بودن آن تقسیم شده‌اند. توجه داشته باشید که شروع بارداری، قبل از اخذ بیمه درمانی خصوصی، هزینه‌های مربوط به بیمه پرداخت نخواهد شد. در صورتی که بیمه درمانی دارید، فراموش نکنید که آن‌ها را از بچه دار شدنتان مطلع کنید.

تولد نوزادانی که والدین خارجی دارند باید به سفارتخانه یا کنسولگری کشور مربوطه در کانادا نیز گزارش داده شود تا شناسنامه و پاسپورت آن کشور برای او صادر شود. در صورتی که یکی از والدین نوزاد شهروند کانادا باشد، صرف نظر از محل تولد، کودک شهروند کانادا می‌شود.



 دندانپزشکان

دندانپزشکان کانادایی مدرن ترین تجهیزات دندانپزشکی را در اختیار دارند. بهترین راه پیدا کردن یک دندانپزشک خوب مشورت با همکاران، دوستان و همسایگان است. انجمن دندانپزشکی شهر، کشور یا استان محل زندگی می‌تواند فهرست دندانپزشکان محلی را در اختیار شما قرار دهد ولی شخص خاصی را معرفی نمی‌کنند. فهرست دندانپزشکان به‌ترتیب حروف الفبا در کتاب راهنمای یلوپیچ با نوع تخصص آن‌ها مانند دندانپزشک عمومی (یا خانوادگی)، جراح دندانپزشک، ارتودنتیست، و سایر تخصص‌ها و زمان کار آن ها، موجود است.

بیشتر دندانپزشکان هر شش ماه یک بار کارت پستالی برای شما می‌فرستند و یادآوری می‌کنند که برای معاینه معمول شش ماهه به او مراجعه کنید و حتی ممکن است روز قبل از قرار ملاقات با شما تماس بگیرند و آن را یادآوری کنند. اگر می‌خواهید قرار ملاقات را لغو کنید باید 24 ساعت زودتر اطلاع دهید، در غیر این صورت ممکن است مجبور شوید هزینه‌ای را، بپردازید.

اگر مهاجرید و قصد اقامت طولانی در کانادا دارید، توصیه می‌شود سابقه دندانپزشکی خود را همراه ببرید. با انجام این کار در وقت و پول خود به مقدار زیادی صرفه‌جویی می‌کنید. در صورت لزوم بهتر است قبل از رفتن به کانادا با مراجعه به دندانپزشک دندانهای خود را بررسی و خرابیهای آن را درمان کنید، زیرا هزینه معالجه دندانپزشکی، به‌ویژه دندانپزشکی زیبایی، در کانادا بسیار زیاد است .

بیمه خدمات درمانی رایگان کانادا هزینه های دندانپزشکی غیر بیمارستانی را تحت پوشش ندارند. بیشتر افراد در کانادا برای انجام کارهای دندانپزشکی بیمه خصوصی دارند یا از بیمه دندانپزشکی که توسط کارفرما داده شده، استفاده می‌کنند. دندانپزشکان هزینه را، نقدی دریافت می‌کنند. در معالجات طولانی و پرهزینه، پرداخت به صورت اقساط نیز ممکن است. کلینیک‌های دندانپزشکی در بسیاری از مراکز درمانی، فروشگاه‌های بزرگ، و مراکز خرید وجود دارند. بیماران بدون تعیین وقت قبلی می‌توانند به این کلینیک‌ها مراجعه کنند.

قبل از شروع یک دوره درمان باید تخمین قیمت به‌صورت کتبی به بیمار ارائه شود و در پایان کار نیز باید صورت ریز پرداخت برای بیمار، صادر شود. اگر در گذشته به‌طور مرتب معاینه های دندانپزشکی انجام داده و مشکل خاصی نداشته‌اید بهتر است برای اطمینان به دندانپزشک دیگری مراجعه و با او مشورت کنید.



 چشم پزشکان، متخصصان بینایی سنجی و عینک سازان

در کانادا سه نوع تخصص، جهت مراقبت‌های چشمی وجود دارد. اولین  آن‌ها چشم پزشکانی هستند که آموزشهای تخصصی لازم برای تشخیص بیماری‌های چشمی را گذرانده و علاوه بر مداوای بیماری‌های چشم و تجویز دارو، جراحی‌های مربوط را نیز انجام می‌دهند. چشم پزشکان ممکن است قدرت بینایی را نیز آزمایش کنند و در صورت لزوم برای بیماران عینک معرفی کنند. متخصصان بینایی سنجی می‌توانند قدرت بینایی افراد را آزمایش کنند و اجازه تجویز یا فروش عینک و لنز طبی را دارند. آن‌ها آموزش‌های لازم را، جهت تشخیص بیماری‌های چشم گذرانده و می‌توانند برخی داروها را نیز تجویز کنند. در کانادا عینک سازان با متخصصان بینایی سنجی متفاوت هستند و نمی‌توانند چشم را معاینه یا لنز طبی تجویز کنند. در بیشتر استان‌ها عینک سازان مجاز به ساختن عینک بر اساس نسخه متخصص بینایی اند.

برای مراجعه به متخصص بینایی سنجی یا عینک سازی نیازی به تعیین وقت قبلی نیست. فهرست متخصصان بینایی‌سنجی و عینک سازان در کتاب راهنمای یلوپیچ موجود است.

کار عینک سازی در کانادا بسیار رقابتی است و بهتر است قیمت ها را از مکانهای مختلف سوال کنید. قیمت عینک‌ها و لنزهای طبی به‌طور قابل توجهی متفاوت است، بنابراین توصیه می‌شود قبل از خرید قیمت‌ها را با هم مقایسه کنید. قیمت عینک و لنزهای طبی در کانادا نسبت به بسیاری از کشورها ارزان تر است. به‌عنوان مثال یک عینک (قاب و لنزهای آن) را در کانادا می‌توانید به قیمت 100 دلار یا کمتر بخرید که معمولا شامل معاینه چشم هم می‌شود. درباره هزینه‌های اضافی بابت معاینه چشم، سوار کردن لنزها، تنظیم کردن، جاعینکی، ویزیت‌های بعد، و هزینه جابه‌جایی لنزها، سوال کنید و اگر این خدمات گران هستند شاید بهتر باشد که بابت آن‌ها نیز، بیمه بخرید. بسیاری از عینک فروشی‌ها با مبلغ ناچیزی عینک را برای صدمات اتفاقی بیمه می‌کنند.

عینک فروشی‌های زنجیره‌ای در کانادا نیز هست. از هر 9 کانادایی یک نفر لنز استفاده می‌کند که دو سوم آن‌ ها زن هستند. استفاده از لنزهای نرمی که مدت طولانی‌تر می‌توان از آن ها استفاده کرد به شدت رو به افزایش است. از آن جا که استفاده از این گونه لنزها خطر ابتلا به عفونت‌های جدی چشمی را به شدت افزایش می‌دهد. چشم پزشکان درباره استفاده از آن‌ها هشدار می‌دهند.

هزینه تست بینایی بین 50 تا 100 دلار است. و همیشه نباید از همان متخصصی که بینایی شما را تست می‌کند عینک یا لنز بخرید، او باید بدون هزینه اضافی برایتان نسخه بنویسد.

توصیه می‌شود قبل از رفتن به کانادا چشم‌هایتان را معاینه کنید و در صورت نیاز، یک عینک یا لنزهای اضافی همراه خود ببرید. همچنین توصیه می‌شود که یک کپی از نسخه خود را نیز همراه داشته باشید تا در صورت لزوم برای جایگزین کردن عینک یا لنز از آن استفاده کنید.

می‌توانید عینک‌های قدیمی خود را برای اهدا به موسسات خیریه به متخصصان بینایی سنجی یا عینک‌سازان بدهید. آن‌ها این عینک‌ها را یا به موسسات خیریه کانادایی یا کشورهای خارجی در حال توسعه می‌فرستند تا در اختیار نیازمندان قرار گیرند.


مشاوره

گروه‌های اجتماعی، محلی، سازمان‌های داوطلب، انجمن‌های ملی و گروه‌های خودیاری زیادی در کانادا مشغول مشاوره و کمک‌هایی در زمینه مسائل بهداشتی ،  درمانی و مشکلات اجتماعی هستند خطوط تلفنی رایگان و بسیاری از کالج‌ها و موسسات آموزشی در اکثر استان ها نیز خدمات مشاوره‌ای را به دانشجویان خود ارائه می‌کنند.
 در زمینه‌های بسیاری مانند مشکلات عمومی بهداشتی و درمانی، اعتیاد به مواد مخدر، رژیم‌های غذایی مختلف، استعمال دخانیات، کنترل مسمومیت، اقدام به خودکشی، مشکلات روانی، مشکلات جوانان، مشکلات بین والدین و فرزندان، خشونت خانوادگی، کودکان فراری، ازدواج، مشکلات مربوط مشاوره و مساعدتهایی به درخواست کنندگان داده می‌شود.
 هنگام نیاز همیشه کسی هست که برای کمک به او مراجعه شود. در تمامی خدمات مشاوره ای اطلاعات شخصی دریافت شده کاملا محرمانه و محفوظ می‌ماند. در شهرهای بزرگ ممکن است این خدمات به زبان‌های مختلف، علاوه بر انگلیسی و فرانسه، نیز انجام شود. اگر به شدت نیاز به کمک داشته باشید و به زبان انگلیسی یا فرانسه مسلط نباشید، کسی پیدا می‌شود که به زبان شما صحبت کند.


 استعمال دخانیات

استعمال دخانیات به‌عنوان یکی از دلایل بیماری‌های خطرناک همچون سرطان ریه و انواع دیگر سرطا‌نها و نیز بیماری‌های قلبی شناخته شده است. هشدارهای روی پاکت‌های سیگار وخیم‌ترین عواقب را برای افراد سیگاری به ویژه زنان باردار پیش بینی می‌کنند. تبلیغ محصولات دخانیات و تنباکو در رادیو، تلویزیون و جراید ممنوع است. همانند بسیاری از کشورها در کانادا نیز، شرکت‌های دخانیات نمی‌توانند با توجه به حضور گروه‌های قوی و فعال مخالف استعمال دخانیات وقایع هنری یا ورزشی را حمایت و اسپانسر کنند و برای انجام این کار منع قانونی نیز وجود دارد.

در سال‌های اخیر استعمال غیرمستقیم دخانیات مانند استنشاق دود سیگار یا پیپ موضوع بحث برانگیزی در کانادا بوده‌است. هنوز استعمال دخانیات در منازل شخصی ممنوع نشده است ولی مکانهای عمومی بسیار کمی وجود دارد که کشیدن سیگار در آن‌ها ممنوع نیست. اکثر استان‌ها قانونی را تصویب کرده‌اند که به موجب آن استعمال دخانیات در مکانهای عمومی مانند رستورانها، توالت‌های عمومی، فروشگاه‌ها، بانک‌ها، سینما، تئاتر، مراکز خرید، و مراکز عمومی دیگر ممنوع است. کشیدن سیگار درا کثر اتاقهای هتل‌ها و در اکثر اتومبیل‌های اجاره‌ای نیز ممنوع است. استعمال دخانیات در ساختمانهای دولتی، آسانسور‌ها، وسایل نقلیه عمومی و مدارس نیز، ممنوع است.

در اکثر مشاغل و ادارات دولتی استعمال دخانیات در محل کار ممنوع است وبسیاری از آن‌ها برنامه‌هایی برای تشویق کارکنان خود به ترک استعمال دخانیات دارند. در واقع استعمال دخانیات نوعی خطر شغلی محسوب می‌شود و ممکن است کارفرمایان از استخدام افراد سیگاری خودداری کنند. سیگار کشیدن کارکنان می‌توانند باعث افزایش گزاف بیمه درمانی شود و آنان به‌علت بیماری‌های ناشی از استعمال دخانیات نتوانند در روزهای کاری در محل کار حضور یابند.

شرکت‌های بیمه درمانی و بیمه عمر به افراد غیر سیگاری تخفیف هایی می‌دهند. هزینه بیمه غیر سیگاری کمتر از سیگاری‌هاست و در بعضی از شهرها ممکن است پیدا کردن خانه یا آپارتمان اجاره‌ای برای افراد سیگاری بسیار سخت باشد. سن قانونی خرید دخانیات در کانادا 18 سال است و کسانی که به افراد زیر سن قانونی سیگار بفروشند، حداقل 2,000 دلار جریمه می‌شوند.



 مراسم خاکسپاری

در کانادا هزینه‌های فوت بالاست. البته دفن ساده بدون هیچ گونه مراسمی فقط حدود 200 دلار هزینه دارد. متوسط هزینه یک مراسم کفن و دفن سنتی حدود 5,000 دلار است. اگر به این مبلغ هزینه ماشین لیموزین، سنگ قبر و سایر موارد را اضافه کنید بیشتر از 15,000 دلار نخواهد شد.

در صورت فوت فردی که مقیم کاناداست تمامی طرفین ذینفع باید از مرگ او مطلع شوند. گواهی فوت برای درخواست گواهی حصر وراثت، در خواست مستمری یا ارائه به شرکت‌های بیمه و موسسات مالی مورد نیاز است. اگر به کپی شناسنامه، سند ازدواج یا گواهی فوت نیاز دارید، ارزان ترین راه، درخواست آن‌ها از اداره ثبتی است که این مدارک را ثبت کرده است.

اگر یک فرد خارجی در کانادا فوت کند باید مرگ او به سفارتخانه یا کنسولگری کشورش در کانادا اطلاع داده شود تا فوت در کشور محل تولد متوفی نیز، ثبت شود.



 خدمات پزشکی

بر اساس قانون، تمامی شهروندان و افراد مقیم کانادا دارای بیمۀ خدمات بهداشتی دولتی اند. تمام افراد خانواده، حتی نوزادان باید کارت بیمه مخصوص به خود داشته باشند. این بیمه شامل خدمات دندان‌سازی نمی‌شود. در استان انتاریو، بیمۀ خدمات بهداشتی دولتی، تحت عنوان«طرح بیمۀ بهداشتی انتاریو» یا «اوهیب» معروف است.
 مدرکی که از طریق آن داشتن بیمۀ بهداشتی افراد مورد تایید قرار گرفته، یک کارت پلاستیکی است که عکس و شماره بیمۀ آنان در آن مشخص می‌شود. زمانی که فردی به پزشک مراجعه می‌کند، منشی پزشک کارت وی را از طریق یک دستگاه جستجوگر مخصوص که به یک کامپیوتر مرکزی وصل است، کنترل می‌کند. چرا که پزشک مربوطه حقوق و دستمزد خود را از دولت دریافت می‌کند.



 نحوه‌ دریافت کارت بهداشت

یکی از کارهایی که مهاجران باید انجام دهند، اخذ کارت بیمۀ همگانی یا کارت سلامتی است که بعد از ورود به کانادا می‌توان نسبت به دریافت آن اقدام کرد. این در حالی است که در استان‌های بریتیش کلمبیا، اونتاریو، کبک و نیوبرانزویک، سه ماه اول ورود، مهاجران تحت پوشش بیمۀ همگانی قرار نمی‌گیرند. لذا به مهاجران توصیه می‌شود که از 24 ساعت قبل از ورود به کانادا، نسبت به تهیه بیمۀ خدمات درمانی از شرکت‌های خصوصی اقدام کنند. در ادامه خرید بیمه و پیوند با سیستم درمانی استان مربوطه توضیح داده خواهد شد.

فرم‌های درخواست کارت بیمه را می‌توان از دفاتر پزشکان، داروخانه‌ها، بیمارستان‌ها یا دفاتر وزارت بهداشت استان دریافت نمود. باید فرم مزبور را پس از تکمیل، همراه با مدارک مربوطه به‌ترتیب زیر ارائه نمود:

  • تاییدیۀ اقامت دائم
  • گذرنامه
  • ارائه 2 مدرک که آدرس مهاجر را تائید کند (این مدارک می‌تواند گواهینامۀ رانندگی، قرارداد اجاره نامۀ یا حساب بانکی فرد باشد.)


 مواردی که تحت پوشش بیمه درمانی قرار می‌گیرند

  • معالجه توسط پزشک خانواده
  • برخی از جراحی‌ها
  • برخی معالجه های تحت‌نظر متخصصان
  • درمان‌های بیمارستانی
  • رادیولوژی
  • برخی از آزمایش‌ها
  • اغلب واکسیناسیون‌ها


 مواردی که تحت پوشش بیمه درمانی قرار نمی‌گیرند

  • خدمات آمبولانس در بعضی استان ها
  • داروهای تحت نسخه
  • دندانپزشکی
  • عینک ، لنز و چشم پزشکی


 خدمات بهداشتی تلفنی

 خدمات بهداشتی تلفنی در بیشتر استان‌ها، رایگان است. در صورت بروز مشکل پزشکی می‌توان با مراکز مربوطه تماس گرفته و با پرستار هم‌زبان خود مشورت کنید. همچنین افراد می‌توانند در صورت نیاز، به بیمارستان مراجعه یا در منزل مداوا شوند. این خدمات به‌صورت 24 ساعته و در تمام هفته داده می‌شود. در صورت نیاز به مترجم، این خدمات با حضور و کمک مترجم انجام می‌شود.

مراکز بهداشتی: مراکز ویژه‌ خدمات‌رسانی به افراد کهنسال، معلولین و کسانی است که در منزل به خدمات خاص پزشکی نیاز دارند. این خدمات شامل پرستاری، فیزیوتراپی، گفتار درمانی، خدمات دیابت، امور اجتماعی، خانه‌داری و در نهایت انجام امور شخصی برای افرادی است که توانایی انجام چنین کارهایی را ندارند.


 

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره ی مهاجرت به کانادا از طریق سرمایه گذاری می توانید با مشاوران ما در کنکاش تماس حاصل نمایید. 

دریافت خبرنامه کنکاش از طریق کانال تلگرام عضویت در کانال تلگرام شرکت مهاجرتی کنکاش